Пт. Июн 14th, 2024

 

Կարդացեք նաև՝

Թորոս Ալեքսանյան գրում է. Ղազախստանը 44-օրյա պատերազմից հետո շնորհավորեց Ադրբեջանին` հայերին ջա խջախելու կապակցությամբ: Հետո ադրբեջանական բանակը մի քանի կոլոմետրով

մխ րճվեց ՀՀ-ի տարածք, Ղազախստանն ու ՀԱՊԿ մյուս անդամ «դաշնակիցները» (իբրև թե Հայաստանի), թք ած ունենալով այդ ամենի վրա, Հայաստանին երեք մատի կոմբինացիա ցույց տվեցին: Ու այդ

ամենի «տրամաբանական շարունակությունը» բնականաբար պիտի լիներ այն, որ Հայաստանի երախտապարտ իշխանությունը հայ զինվորներին շուտով կուղարկի (եթե արդեն իսկ չի ուղարկել) Ղազախստանի համար իրենց կյանքերը զո հելու . . .

Ի՞նչ լավ է չէ, երբ մաս ես կազմում մի ժողովրդի, որի բացարձակ մեծամասնությունը կատարյալ անասուն է ու նաև սրբապի ղծ, և դու այդ թերմացքի երեսից անընդհատ պիտի տու ժվես ու տուժ վես: — Դե արի վարդապետ ու մի խենթանա: